Η ζωή μου αλλάζει... Σιγά σιγά, έτσι ώστε όχι απλά να αντέχω αλλά να μου αρέσει! Υπάρχει βέβαια κάτι που θέλω να αλλάξω λιγάκι και δεν μπορώ. Τι να σας λέω όμως τώρα? Είναι τόσο περίπλοκο, ή μάλλον, παράλογο: από τη μια βιάζομαι να γίνουν κάποια πράγματα, ανυπομονώ, ενώ από την άλλη φοβάμαι και λέω: σιγά, σιγά... Το πόσο εναλλάσσεται η έννοια του γρήγορα και αργά στον εγκέφαλό μου όπως και το μέγεθός τους, ΑΛΛΟ ΠΡΑΓΜΑ. Μια ισορροπία να δημιουργούσα...
Πάντως, αν και διανύουμε την χειρότερη για μένα εποχή του χρόνου, το Φθινόπωρο, εγώ χαίρομαι επειδή έρχεται ο χειμώνας... Ελπίζω να καταφέρουμε να ξεκινήσουμε όσα σκεφτόμαστε, σύντομα. Ορειβασία και σκι... Πόσο το περιμένω!!! Και μόνο που το σκέφτομαι γεμίζω με ένα τεράστιο συναίσθημα ευφορίας. Και έλεγα το καλοκαίρι: τι θα κάνω τον χειμώνα που δεν θα έχω μαθήματα ισπανικών? Τελείωσε κάτι λοιπόν (ίσως όμως προσωρινά...) και αρχίζει κάτι άλλο...
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου