ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ

Οι άνθρωποι χρειάζονται χρόνο για να προσαρμοστούν σε έναν καινούριο τόπο, σε νέες καταστάσεις, σε νέο ανθρώπινο περιβάλλον… Χρειάζεται χρόνος για να νιώσει κανείς την αλλαγή και για άλλους είναι ένα απλό παιχνιδάκι, για άλλους ένας γολγοθάς. Και φυσικά, ανάμεσα στις δυο ακραίες αυτές περιπτώσεις υπάρχουν τα ενδιάμεσα, άπειρα ίσως στάδια, τα οποία εκφράζουν ένα σωρό χαρακτήρες.

Έτσι κι εμείς, στην οικογένεια, το τελευταίο διάστημα περνάμε ένα μεταβατικό στάδιο αναπροσαρμογής. Και όπως ίσως συμβαίνει τις περισσότερες φορές, στατιστικά μιλώντας πάντα, κάποιος δεν έχει και πολλά περιθώρια να φέρει αντιρρήσεις, κάποιος συμβιβάζεται σχετικά εύκολα και κάποιος απαιτεί… Η μαμά, εγώ και ο αδερφός μου αντίστοιχα! Μάλλον πρόκειται για ένα σενάριο το οποίο έχει επαναληφθεί πολλές φορές στην ζωή και δε νομίζω να σταματήσει να συμβαίνει. Μετά από κάποια χρόνια «σκορποχώρι», ενωθήκαμε ξανά. «Ενωθήκαμε» = μαζευτήκαμε στο ίδιο μέρος. Η μεταφορική σημασία της λέξης χτίζεται.

Και ενώ κάποιες φορές τα νεύρα μου είναι στο ζενίθ, αφού η συμβίωση είναι δύσκολη, αρχίζω και συνειδητοποιώ ότι αυτή η διαδικασία έχει την γλύκα της. Σιγά σιγά, ο καθένας βρίσκει το κουμπί του άλλου. Θα μου πείτε, τόσα χρόνια δεν το είχατε βρει. Μα καλά δεν έχετε ακούσει το «όσο ζω μαθαίνω»? Και ευτυχώς στην προκειμένη περίπτωση νομίζω πως συμβαίνει αυτό.

Άλλος γρήγορα και άλλος αργά, προσαρμόζεται στις νέες συνθήκες κι έτσι η ενότητα χτίζεται και τη νιώθεις αληθινή. Είναι προτιμότερο να είναι μικρή αλλά αληθινή, έτσι δεν είναι?

Υποβόσκει μια ανησυχία! Μια ανησυχία που όμως τώρα δεν βρίσκω λέξεις να εκφράσω και μάλλον θα προσπαθήσω άλλη στιγμή, ίσως…

Είναι γλυκιά η συνειδητοποίηση της «οικογένειας που ενώνεται» και δεν θέλω να την χαλάσω.

Καλή διασκέδαση σε όσους πάνε για clubbing!!!