Πόσες φορές ακούμε και λέμε οι ίδιοι φράσεις γνωστές, κοινότυπες, απλές, βαρετές συνήθως, που όμως έρχονται στο μυαλό γιατί εκφράζουν την καθημερινότητα του καθενός και τα συναισθήματα;

Όλα θέλουν το χρόνο τους!

Όταν χάνεις κάτι (ή όταν τελειώνει κάτι) καταλαβαίνεις την αξία του!

Η ζωή είναι ωραία!

Η ζωή είναι απλή!

Η ζωή είναι δύσκολη!

Πάνω απ' όλα υγεία!

και πολλές άλλες που τώρα δεν μπορώ να θυμηθώ.

Έτσι κι εγώ, περίμενα με λαχτάρα τις διακοπές. Όταν πήγα, και τις πρώτες μέρες, ένιωθα μια μικρή απογοήτευση γιατί κάτι δεν ήταν όπως το περίμενα χωρίς να ξέρω τι ακριβώς είναι αυτό. Σιγά σιγά μου έφυγε, το αγνόησα, είπα: "είσαι διακοπές και μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις" και η διάθεση και η διασκέδαση αυξάνονταν εκθετικά.

Και φυσικά τώρα, που είμαι πίσω στην απλή καθημερινότητα, σκέφτομαι πόσο ωραία πέρασα, πόσο καλό μου έκαναν αυτές οι μέρες και πόση ικανοποίηση νιώθω!

Ε, αν είσαι και λίγο κυκλοθυμικός άνθρωπος...νομίζω ότι άδικα γκρινιάζω :-)